استاد شهریار
ارسال شده 10-15-2011 در 12:59 59 توسط Noisy
استاد شهریار؛ شاعری مانوس با قرآن
تهران - بیست وهفتم شهریور ماه در تقویم رسمی كشور روز 'شعر و ادب فارسی' نامگذاری شده و به بزرگداشت شاعر پر آوازه معاصر استاد 'سیدمحمدحسین شهریار' اختصاص یافته؛ شاعری كه آوازه خود را مدیون سرودن شعر عارفانه 'علی ای همای رحمت' و منظومه شیرین 'حیدر بابا سلام' به زبان تركی است.
تهران - بیست وهفتم شهریور ماه در تقویم رسمی كشور روز 'شعر و ادب فارسی' نامگذاری شده و به بزرگداشت شاعر پر آوازه معاصر استاد 'سیدمحمدحسین شهریار' اختصاص یافته؛ شاعری كه آوازه خود را مدیون سرودن شعر عارفانه 'علی ای همای رحمت' و منظومه شیرین 'حیدر بابا سلام' به زبان تركی است.
از مهمترین ویژگی های شعر استاد شهریار، سادگی و شیوایی كلام اوست، زبان شعری وی در عین حال كه سهل و ممتنع و قابل استفاده برای عموم است در بطن خود معانی عمیق دارد و همین نكته سبب شده اشعار وی نزد مخاطب عام و خاص شهرت فراوانی یابد.
استاد شهریار تمامی اشعار خود را با عشق می سروده كه این موضوع را می توان در میان آثار وی مشاهده كرد. او همواره اشعارش را متناسب با نیاز جامعه و فضای موجود می سروده كه نشانگر مردمی بودن این شاعر است.
'رضا اسماعلیی' شاعر و پژوهشگر معاصر روز یكشنبه در گفت وگوی اختصاصی با خبرنگار فرهنگی ایرنا، انس استاد شهریار با قرآن را یكی از مهمترین دلایل ماندگاری اشعار شهریار در نزد مخاطبان عنوان كرد و افزود: غزلیات شهریار متاثر از حافظ است و تخلصی نیز كه وی برای خود انتخاب كرده با تفال به دیوان 'لسان الغیب'(حافظ) بوده است. این قرابت و نزدیكی با قرآن و معارف دینی در اشعار وی نیز هویدا است.
وی یكی دیگر از ویژگی های استاد شهریار را پرداختن به قالب غزل در اشعار خود دانست و افزود: استاد شهریار اكثر اشعار خود را در قالب غزل كه یكی از فاخرترین قالب های شعری محسوب می شود، سروده است.
به گفته اسماعیلی، استفاده از سبك عراقی نیز یكی دیگر از نكاتی است كه استاد شهریار در اشعار خود آن را لحاظ می كرده، وی با استفاده از سبك عراقی ویژگی های زمانه و در قالب غزل نیز احساسات و اندیشه های خود را بیان كرده است.
وی زبان شعری استاد شهریار را سهل و ممتنع و قابل فهم برای عموم دانست و گفت: این زبان در بطن خود معانی عمیق و پر محتوایی دارد كه سبب علاقه عام و خاص به اشعار وی شده است.
این شاعر معاصر، سرایش منظومه 'حیدر بابا' به زبان تركی را یكی از آثار ماندگار استاد شهریار در ادبیات معاصر دانست و گفت: این اثر به عنوان شاهكار ادبیات آذری در ایران و جهان شناخته شده است و به خاطر استفاده از عنصر عاطفه و احساس، تاثیر عمیقی بر مخاطب دارد.
وی افزود: استاد شهریار در زمینه سرایش اشعار عاشقانه، عارفانه و اجتماعی از شهرت والایی برخوردار است و در حوزه شعر دینی و آیینی شعر 'علی ای همای رحمت' و در حوزه غزلیات عاشقانه غزل 'آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا' از فاخرترین و ماندگارترین اشعار او محسوب می شود.
اسماعیلی با بیان اینكه سایر غزلیات شهریار نیز از مرتبه والایی برخوردارند، گفت: وی در حوزه شعر علوی و اشعار عاشورایی نیز آثار ماندگاری از خود برجای گذاشته است.
وی همچنین در مورد مهمترین ویژگی اخلاقی استاد شهریار گفت: او شاعری متواضع و فروتن و در عین حال داری زندگی ساده و بی آلایش بود.
استاد شهریار تمامی اشعار خود را با عشق می سروده كه این موضوع را می توان در میان آثار وی مشاهده كرد. او همواره اشعارش را متناسب با نیاز جامعه و فضای موجود می سروده كه نشانگر مردمی بودن این شاعر است.
'رضا اسماعلیی' شاعر و پژوهشگر معاصر روز یكشنبه در گفت وگوی اختصاصی با خبرنگار فرهنگی ایرنا، انس استاد شهریار با قرآن را یكی از مهمترین دلایل ماندگاری اشعار شهریار در نزد مخاطبان عنوان كرد و افزود: غزلیات شهریار متاثر از حافظ است و تخلصی نیز كه وی برای خود انتخاب كرده با تفال به دیوان 'لسان الغیب'(حافظ) بوده است. این قرابت و نزدیكی با قرآن و معارف دینی در اشعار وی نیز هویدا است.
وی یكی دیگر از ویژگی های استاد شهریار را پرداختن به قالب غزل در اشعار خود دانست و افزود: استاد شهریار اكثر اشعار خود را در قالب غزل كه یكی از فاخرترین قالب های شعری محسوب می شود، سروده است.
به گفته اسماعیلی، استفاده از سبك عراقی نیز یكی دیگر از نكاتی است كه استاد شهریار در اشعار خود آن را لحاظ می كرده، وی با استفاده از سبك عراقی ویژگی های زمانه و در قالب غزل نیز احساسات و اندیشه های خود را بیان كرده است.
وی زبان شعری استاد شهریار را سهل و ممتنع و قابل فهم برای عموم دانست و گفت: این زبان در بطن خود معانی عمیق و پر محتوایی دارد كه سبب علاقه عام و خاص به اشعار وی شده است.
این شاعر معاصر، سرایش منظومه 'حیدر بابا' به زبان تركی را یكی از آثار ماندگار استاد شهریار در ادبیات معاصر دانست و گفت: این اثر به عنوان شاهكار ادبیات آذری در ایران و جهان شناخته شده است و به خاطر استفاده از عنصر عاطفه و احساس، تاثیر عمیقی بر مخاطب دارد.
وی افزود: استاد شهریار در زمینه سرایش اشعار عاشقانه، عارفانه و اجتماعی از شهرت والایی برخوردار است و در حوزه شعر دینی و آیینی شعر 'علی ای همای رحمت' و در حوزه غزلیات عاشقانه غزل 'آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا' از فاخرترین و ماندگارترین اشعار او محسوب می شود.
اسماعیلی با بیان اینكه سایر غزلیات شهریار نیز از مرتبه والایی برخوردارند، گفت: وی در حوزه شعر علوی و اشعار عاشورایی نیز آثار ماندگاری از خود برجای گذاشته است.
وی همچنین در مورد مهمترین ویژگی اخلاقی استاد شهریار گفت: او شاعری متواضع و فروتن و در عین حال داری زندگی ساده و بی آلایش بود.
** زندگینامه استاد شهریار
'سیدمحمدحسین بهجت تبریزی' متخلص به 'شهریار' در سال 1285 هجری شمسی در روستای 'خشكناب' تبریز متولد شد.
پدر او 'حاج میرآقا خشكنابی' از هواخواهان جنبش مشروطه و مادر او زنی اهل شعر و كتاب بود كه هر دو آرزو داشتند شهریار را در كسوت یك پزشك ببینند.
اما فراز ونشیب روزگار سبب آشنایی وی با یكی از ستاره های ادب پارسی ایران یعنی حافظ شیرازی شد.
شهریار در خردسالی با اشعار حافظ شیرازی مانوس شد و دوره دبستان و بخشی از تحصیلات دبیرستان را در تبریز گذراند و دیپلم خود را از مدرسه دارالفنون اخذ كرد.
پس از اتمام تحصیلات متوسطه، وارد دانشكده پزشكی دانشگاه تهران شد اما بنا به دلایلی تحصیلات دانشگاهی خود را نیمه تمام رها كرد.
شهریار در اشعار خود از تخلص 'بهجت' استفاده می كرد اما پس از مدتی تخلص 'شهریار' را برای خود انتخاب كرد.
شهریار برای گذران زندگی در شغلهای گوناگون دولتی به خدمت مشغول شد، اما هیچگاه از علاقه خود به شعر و شاعری دست نكشید.
شهریار توانمندی فراوان و ذوق عجیبی در سرودن شعر داشت كه این موضوع سبب شهرت وی در زمان خود شد؛ حافظه قوی و چنین توانمندی های موجب شد كه وی به زبان تركی، پارسی، عربی و فرانسوی تسلط یافته و اشعاری را نیز به این زبان ها بسراید.
منظومه 'حیدربابایه سلام'، كه در وصف كوه حیدربابا و عشق سوزان او به زادگاهش سروده شد، بارها تجدید چاپ شده و از آن زمان تاكنون به زبان های مختلفی ترجمه شده است؛ ترجمه بی بدیل آن به شعر منظوم فارسی توسط بهروز ثروتیان، شاهكاری ماندگار است.
مجموعه اشعار استاد شهریار به نام 'روح پروانه' نام او را در گستره ادب فارسی بلند آوازه كرد و در سال 1330 جمعی از دوستان وی بیش از پانزده هزار بیت از سرودههای او را در قالب قصیده، غزل، مثنوی و قطعه گردآوری كردند و در سه جلد به انتشار رساندند.
استاد شهریار در واپسین سالهای زندگی به تبریز بازگشت و در پی یك بیماری به تهران مراجعت كرد.
این شاعر بزرگ در 1367 در بیمارستان تهران دیده از جهان فرو بست و پیكر او در زادگاهش و در مقبرهالشعرا شهر تبریز به خاك سپرده شد.
استاد شهریار در دهه 60 به عنوان چهره ماندگار ادب پارسی شناخته شد و بر این اساس بیست وهفتم شهریور ماه سالروز در گذشت او، از سوی شورای فرهنگ عمومی كشور، به عنوان روز 'شعر و ادب پارسی' نام گرفته است.
'سیدمحمدحسین بهجت تبریزی' متخلص به 'شهریار' در سال 1285 هجری شمسی در روستای 'خشكناب' تبریز متولد شد.
پدر او 'حاج میرآقا خشكنابی' از هواخواهان جنبش مشروطه و مادر او زنی اهل شعر و كتاب بود كه هر دو آرزو داشتند شهریار را در كسوت یك پزشك ببینند.
اما فراز ونشیب روزگار سبب آشنایی وی با یكی از ستاره های ادب پارسی ایران یعنی حافظ شیرازی شد.
شهریار در خردسالی با اشعار حافظ شیرازی مانوس شد و دوره دبستان و بخشی از تحصیلات دبیرستان را در تبریز گذراند و دیپلم خود را از مدرسه دارالفنون اخذ كرد.
پس از اتمام تحصیلات متوسطه، وارد دانشكده پزشكی دانشگاه تهران شد اما بنا به دلایلی تحصیلات دانشگاهی خود را نیمه تمام رها كرد.
شهریار در اشعار خود از تخلص 'بهجت' استفاده می كرد اما پس از مدتی تخلص 'شهریار' را برای خود انتخاب كرد.
شهریار برای گذران زندگی در شغلهای گوناگون دولتی به خدمت مشغول شد، اما هیچگاه از علاقه خود به شعر و شاعری دست نكشید.
شهریار توانمندی فراوان و ذوق عجیبی در سرودن شعر داشت كه این موضوع سبب شهرت وی در زمان خود شد؛ حافظه قوی و چنین توانمندی های موجب شد كه وی به زبان تركی، پارسی، عربی و فرانسوی تسلط یافته و اشعاری را نیز به این زبان ها بسراید.
منظومه 'حیدربابایه سلام'، كه در وصف كوه حیدربابا و عشق سوزان او به زادگاهش سروده شد، بارها تجدید چاپ شده و از آن زمان تاكنون به زبان های مختلفی ترجمه شده است؛ ترجمه بی بدیل آن به شعر منظوم فارسی توسط بهروز ثروتیان، شاهكاری ماندگار است.
مجموعه اشعار استاد شهریار به نام 'روح پروانه' نام او را در گستره ادب فارسی بلند آوازه كرد و در سال 1330 جمعی از دوستان وی بیش از پانزده هزار بیت از سرودههای او را در قالب قصیده، غزل، مثنوی و قطعه گردآوری كردند و در سه جلد به انتشار رساندند.
استاد شهریار در واپسین سالهای زندگی به تبریز بازگشت و در پی یك بیماری به تهران مراجعت كرد.
این شاعر بزرگ در 1367 در بیمارستان تهران دیده از جهان فرو بست و پیكر او در زادگاهش و در مقبرهالشعرا شهر تبریز به خاك سپرده شد.
استاد شهریار در دهه 60 به عنوان چهره ماندگار ادب پارسی شناخته شد و بر این اساس بیست وهفتم شهریور ماه سالروز در گذشت او، از سوی شورای فرهنگ عمومی كشور، به عنوان روز 'شعر و ادب پارسی' نام گرفته است.
تعداد نظرات 0
