Forum98 - شعر و ادبیات

شعر و ادبیات

زندان!!!

ارسال شده 2 هفته پیش در 11:27 27 توسط RaHa

یاد گذشته به دل ماند و دریغ / نیست یاری که مرا یاد کند
دیده ام خیره به ره ماند و نداد / نامه ای تا دل من شاد کند
خود ندانم چه خطایی کردم / که ز من رشته ی الفت بگسست
در دلش جایی اگر بود مرا / پس چرا دیده ز دیدارم بست
مادر، این شانه ز مویم بردار / سرمه را پاک کن از چشمانم
بکن این پیرهنم را از تن / زندگی نیست به جز زندانم
تا دو چشمم به رخم حیران نیست / به چه کار آیدم این زیبایی
بشکن این آیینه را ای مادر / حاصلم چیست ز خود آرایی

RaHa

کاربر افتخاری

ارسال شده در شعر و ادبیات

نمایش ها 76 نظرات 0 RaHa آنلاین نیست.

مغلوب.....

ارسال شده 3 هفته پیش در 10:00 00 توسط RaHa

روز اول پیش خود گفتم

دیگرش هرگز نخواهم دید

روز دوم باز می گفتم

لیک با اندوه و با تردید

روز سوم هم گذشت اما

بر سر پیمان خود بودم

ظلمت زندان مرا می کشت

باز زندان بان خود بودم

آن من دیوانه ی عاصی

در درونم های هو می کرد

مشت بر دیوار می کوفت

روزنی را جست و جو میکرد

میشنیدم نیمه شب در خواب

های های گریه هایش را

در صدایم گوش میکردم

درد سیال صدایش را

می

...

بیشتر ...

RaHa

کاربر افتخاری

ارسال شده در شعر و ادبیات

نمایش ها 17 نظرات 0 RaHa آنلاین نیست.

تمنای محال....

ارسال شده 3 هفته پیش در 09:41 41 توسط RaHa

زندگي رويا نيست
زندگي زيبايي ست
مي توان
بر درختي تهي از بار ، زدن پيوندي
مي توان در دل اين مزرعه ي خشک و تهي بذري ريخت
مي توان
از ميان فاصله ها را برداشت
دل من با دل تو
هر دو بيزار از اين فاصله هاست
قصه ي شيريني ست
کودک چشم من از قصه ي تو مي خوابد...

بیشتر ...

RaHa

کاربر افتخاری

ارسال شده در شعر و ادبیات

نمایش ها 7 نظرات 0 RaHa آنلاین نیست.

نشانی...

ارسال شده 3 هفته پیش در 08:50 50 توسط RaHa

"خانه ی دوست کجاست؟" در فلق بود که پرسید سوار.
آسمان مکثی کرد.
رهگذر شاخه ی نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید
و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت:
"نرسیده به درخت،
کوچه باغی ست که از خواب خدا سبزتر است
و در آن عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی ست.
می...

بیشتر ...

RaHa

کاربر افتخاری

ارسال شده در شعر و ادبیات

نمایش ها 11 نظرات 0 RaHa آنلاین نیست.

تنها ترین تنها.....

ارسال شده 03-01-2012 در 12:11 11 توسط M@RY@M

به نام کسی که در تنها ترین تنهایی ها تنهایم گذاشت...

مرا چه به تنهایی و سکوت ؟
نقاشی می کشم
دنیای وارونه ام را ،
از اینجا تا بی انتهایی تو
رنگ در طرح
بوسه ای بر باد
درختی در آغوش خاک
آسمانی بی ماه
طبیعتی برهنه
و من
چشمانم حکایت ها دارد ...
مرا چه به تنهایی و سکوت ؟